Strona Hotelu Włoskiego korzysta z plików cookies, szczegółowe informacje na temat plików cookies można uzyskać w "Polityce prywatności i plików cookies".
Nie pokazuj więcej tego komunikatu
Hotel Poznań *** Włoski Zarezerwuj teraz
Widok na budynekWejście do hoteluWieczorne oświetlenie budynkuŁóżko w pokoju hotelowymHol głównyTelewizor LCD w pokojuPodwójne łóżko w pokojuDwa pojedyncze łóżkaPokój w stylu retroWidok na meble w pokojuPoczęstunek powitalnyMini bar w pokojuCzerwony wystroj pokojuWifi w pokojuPrzestrzenne okno w każdym pokojuPrzestrzenne pokojeElegancki wystrój każdego pokojuEleganckie zasłonyKwiaty na powitaniePorządek w pokojuSprzątanie w dogodnych godzinachWiFI do użytku prywatnegoSzafy w każdym pokojuMini barek dla każdego KlientaDuże wygodne poduszkiPrzestronne łazienkiSzlafroki dla KlientówPodstawowe środki czystościGniadka eletryczne dla urządzeńKlatka schodowaŁazienkiProjektory w salachSala do spotkań biznesowychSala konferencyjnaDuża sala dla KlientówWyborne butelki winRestauracjaMiejsce spotkań KlientówPiękne wystroje stołówRecepcjaLobbyWejście główneBlisko centrumBlisko na Stary RynekKawiarenki na Starym RynkuFaraPlac WolnościBlisko na Plac WolnościZamekOperaKatedraKatedra w PoznaniuJezioro MaltaTermy MaltańskieTermy - strefa rozrywkiWidok z OkrąglakuKościół na FredryWidok na Plac WolnościFontanna przy OperzeLotnisko ŁawicaTerminal na lotnisku ŁawicaMapa lokalizacji Hotelu WłoskiegoWidok na Hotel WłoskiNocne oświetlenie Hotelu Włoskiego

+48 61 833 52 62 24/7 dni w tygodniu

GWARANCJA NAJNIŻSZEJ CENYJeśli znajdziesz niższą cenę, otrzymasz 10% zniżki

proba

Informator

  • Stare Zoo

    Trzeci pod względem wieku ogród na dzisiejszych ziemiach polskich, za Ogrodem Zoobotanicznym w Toruniu założonym w 1797 i ogrodem we Wrocławiu założonym w 1865.

    Jego początki sięgają 1871 roku, kiedy to właściciel restauracji przydworcowej i prezes kółka kręglarskiego, z okazji swoich 50. urodzin, otrzymał niezwykły prezent. Otóż jego przyjaciele w ciągu trzech dni kupowali na ulicach napotkane zwierzęta. Jubilat w dniu swoich urodzin otrzymał mały zwierzyniec, na który się złożyły: baran, gęś, kaczka, kot, koza, królik, kura, małpa, niedźwiedź, paw, świnia i wiewiórka. Cała menażeria trafiła do ogródka przy dworcu Kolei Stargardzko-Poznańskiej na Jeżycach. Zwierzęta szybko stały się atrakcją, szczególnie dla dzieci, jednak ich utrzymanie pochłaniało olbrzymie pieniądze. Z tego powodu 24 lutego 1874 zawiązało się stowarzyszenie Ogród Zoologiczny w Poznaniu, jednak nie zostało ono oficjalnie zarejestrowane. Formalności dopełniono ostatecznie 15 maja 1875 roku. W zarządzie, co było ewenementem w owych czasach, zasiedli zarówno Niemcy, Polacy, jak i Żydzi, byli wśród nich: Franciszek Chłapowski, Ludwik Frankiewicz, hrabia Wawrzyniec Benzelstierna-Engeström.

    W 1881 ustąpił pierwszy dyrektor, Stanisław Zieliński, który na swojego następcę wyznaczył Roberta Jaeckela, który, pomimo że był Niemcem, dbał o utrzymanie międzynarodowego charakteru zoo, sprzeciwiając się m.in. usunięciu polskich nazw. Po likwidacji jeżyckiego dworca i wytyczeniu nowej ulicy Dworcowej (dziś ul. Zwierzyniecka) zoo zakupowało kolejne działki i 9 sierpnia 1891 osiągnęło swój obecny rozmiar - 5,24 ha. W tym samym czasie został nawiązany kontakt z berlińskim zoo i zgodnie z ówczesnymi wzorcami została urządzona przestrzeń dla zwierząt. Były to małe klatki umożliwiające prezentację jak największej liczby gatunków na jak najmniejszym obszarze. Z tego okresu pochodzą słoniarnia i pawilon dużych drapieżców zbudowane w stylu mauretańskim oraz grota, którą zbudowano na wzór Lazurowej Groty na Capri. W tym czasie w kolekcji znajdowała się między innymi zebra Burchella. Za kadencji tego dyrektora w zoo prezentowano około 900 osobników z ponad 400 gatunków. Wówczas ogród pełnił również rolę parku z rozbudowanymi usługami gastronomicznymi. 13 maja 1907 roku umarł R. Jaeckel, który cały swój majątek zapisał ogrodowi. W 1910 roku odsłonięto ku czci byłego dyrektora pomnik przedstawiający lwa, wyrzeźbiony przez berlińskiego artystę Augusta Gaula. Po śmierci Roberta Jaeckela nastąpiła chwilowa stagnacja, przerwana przez kolejnego z dyrektorów, Hansa Laackmanna, który sprawował tę funkcję od 1 kwietnia 1913 do swojej śmierci (poległ podczas I wojny światowej) 28 kwietnia 1918 roku. Podczas jego kadencji po raz pierwszy pojawiła się idea przeniesienia zoo w nowe miejsce.

    Po I wojnie światowej zoo przejęły władze polskie. Ogród był wówczas w opłakanym stanie. W czerwcu 1919 roku w swojej kolekcji posiadał jedynie 243 zwierzęta z 75, głównie krajowych, gatunków. Od 1 czerwca 1919 dyrektorem był Bolesław Cylkowski. Przeprowadził on placówkę przez lata kryzysu. Jego następcą został w 1922 roku Kazimierz Szczerkowski. Był on najbardziej zasłużonym dyrektorem ogrodu. To za jego sprawą powstał międzynarodowy program współpracy mający na celu uratowanie żubra. Ideę tę rozpowszechnił prezentując podczas Pewuki w 1929 roku jedyną wówczas parę żubrów w Polsce - Hagena i Gatczynę. Na podstawie tego przedsięwzięcia powstały Europejskie Programy Zachowania Gatunków (EEP), które realizują placówki zrzeszone w Europejskim Stowarzyszeniu Ogrodów Zoologicznych i Akwariów (EAZA). W 1935 stał się również współtwórcą Międzynarodowej Unii Dyrektorów Zoologicznych. Za jego kadencji wzniesiono kilka budynków, w tym wolierę w kształcie kopuły o wymiarach 14 m na 22 m na 20 m w 1924 roku, a na teren ogrodu przybywały grupy prezentujące kulturę różnych części świata. W tym okresie dzięki szerokiej akcji reklamowej wielu darczyńców ofiarowywało różnorodne zwierzęta do ogrodu. W 1924 budynek restauracji przejął oddział przyrodniczy Muzeum Wielkopolskiego, który powstał dzięki eksponatom Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Po II wojnie światowej budynek i zbiory przejmowały kolejno: poznański oddział Instytutu Zoologii Polskiej Akademii Nauk, a później Zakład Biologii Rolnej i Leśnej PAN.

    Kazimierz Szczerkowski sprawował funkcję dyrektora do 3 kwietnia 1940, kiedy to, pomimo że był cenionym przez niemieckich zoologów specjalistą, został wysiedlony do GG(wbrew naciskom władz okupacyjnych nie podpisał volkslisty).

    W 1945 dyrektorem został Wiesław Rakowski (K. Szczerkowski od 1945 do 1951 pełnił funkcję wicedyrektora). Poznańskie zoo tuż po wojnie przejęło okazy ze zniszczonego podczas walk zoo we Wrocławiu, a także likwidowanego ogrodu w Lesznie. Kolejni dyrektorzy dbali o rozwój ogrodu, lecz było to poważnie utrudnione ze względu na brak odpowiedniej powierzchni. W 1974 roku otwarto po latach przygotowań Nowe Zoo na Białej Górze. Od tego momentu w Starym Zoo dąży się do prezentowania drobnych zwierząt tropikalnych, podczas gdy zwierzęta duże trafiają do Nowego Zoo (wyjątek stanowią owady, prezentowane na Malcie). Poza tym w ogrodzie przy ul. Zwierzynieckiej swoich lat dożywały stare osobniki, w tym słonica indyjska Kinga, która była jednym z najdłużej żyjących w niewoli przedstawicieli swojego gatunku.

  • Nowe Zoo

    Zlokalizowany we wschodnim klinie zieleni Poznania ogród zoologiczny zajmujący 117 ha (co czyni go drugą pod względem powierzchni placówką tego typu w Polsce - za Miejskim Ogrodem Zoologicznym Wybrzeża). Na jego bogato ukształtowanym terenie znajduje się dolina z linią sztucznych stawów o łącznej powierzchni 16 ha (największy z nich ma powierzchnię 6 ha, czyli więcej niż Stare Zoo). W pagórkowatym terenie znajduje się również zabytkowy pruski Fort III z 1881 roku, stanowiący element zewnętrznego pierścienia fortyfikacji Twierdzy Poznań.

    Po rozległym terenie ogrodu można podróżować bądź na piechotę, bądź ciągnikiem z przyczepą stylizowanym na kolejkę zwanym "Zwierzynką". Do samego ogrodu można dojechać Kolejką Parkową "Maltanka" (trasa wąskotorowa o szerokości 600 mm).

    Już przed I wojną światową okazało się, że lokalizacja Starego Zoo uniemożliwia jego dalszy rozwój. Również w dwudziestoleciu międzywojennym zastanawiano się nad zmianą lokalizacji ogrodu zoologicznego. Ostateczna decyzja o budowie Nowego Zoo na maltańskiej Białej Górze została podjęta w 1964 r. Nowe Zoo zostało otwarte dla zwiedzających w 1974. Pierwszymi mieszkańcami położonego na skraju miasta pagórkowatego, zadrzewionego terenu, były jelenie europejskie, daniele, wielbłądy, lamy oraz ich dzicy przodkowie - gwanako. Początkowo planowano przeniesienie Starego Zoo w całości, jednak po objęciu tego zoo rejestrem zabytków okazało się, że musi ono zostać zachowane. Do dziś na terenie Nowego Zoo powstają nowe pawilony. W 2008 roku ukończono budowę słoniarni, która ma trzy piętra i wraz z wybiegami zajmuje obszar 3500 m². Od 10 marca 2009 zamieszkują ją dwa samce przywiezione z zoo na Węgrzech. Docelowo ma się w niej znaleźć 8-9 zwierząt. Jest to jeden z największych i najnowocześniejszych tego typu obiektów w europie.

 

Hotel Poznań